Kiss-syndroom

Een term die eind 20e eeuw vanuit Duitsland is komen “aanwaaien”. Helaas en volledig onterecht wordt het “Kiss-syndroom” in een adem genoemd met osteopathie of daar zelfs toegerekend! Zogenaamde torsiemanipulaties worden te pas en te onpas toegepast, aanvankelijk door orthopeden, die zich als “Manuel Medizinischer Fachartzt” etaleerden, maar inmiddels ook door “Krankengymnasten”, “Heilpraktikers” en fysiotherapeuten.
In onze ogen is dit een uiterst bedenkelijke ontwikkeling. Het is dan ook niet vreemd dat in een recente publicatie (Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde) door Drs P. Brand, als kinderarts verbonden aan de Isala Klinieken in Zwolle het Kiss-syndroom nader wordt belicht: “Gezien het ontbreken van gunstige effecten van wervelmanipulatie bij zuigelingen en de potentiële risico’s ervan, dient deze behandeling van zuigelingen met het “Kiss-syndroom” te worden ontraden”. Begrijpelijk en terecht wordt gewezen op ondermeer het gevaar van het optreden van een korte ademstilstand (apneu) met alle gevolgen van dien.
Juist osteopathie, mits door competente practici toegepast, blijkt veilig en effectief bij allerlei problemen waarmee baby’s, kleuters of kinderen (en daarmee hun ouders) kunnen worden geconfronteerd. Binnen onze praktijk wordt er niet gemanipuleerd!